[OS]Bang x zelo - After practice

posted on 28 Feb 2013 02:23 by grapekung

Title ::  After the practice. ♥

 Author :: grapekung

Couple ::Bang x Zelo 
Rate ::PG -13
Talk :: 
นี่เป็นเรื่องแรกของบังโล่เลย ตอนนี้กำลังพยายามแต่งให้ดีขึ้นอยู่ มีอะไรก็ช่วยติชมด้วยนะคะ^^

ฟิคเรื่องนี้เป็นจินตนาการของเราเองล้วนๆ ประมาณว่าสนองนี้ดตัวเองนิดนึง นึกภาพเค้าสองคนทำกัน(?)แล้วมันน่ารักดี555555 โอเคค่ะ อ่านแล้วเม้นกันด้วยนะ ขอบคุณค่าาา>0<

 

Bang x Zelo

 “เอ้า พวกเราพอแค่นี้ก่อน ดีมากทุกคน” สิ้นเสียงทุ้มต่ำของบัง ยงกุกผู้เป็นลีเดอร์ของวง แต่ละคนก็กลับมานั่งพักอย่างเหนื่อยอ่อน ทุกคนแยกย้ายออกจากห้องซ้อมยกเว้นเจโล่ที่เดินเข้าไปหายงกุกที่โซฟา

“เหนื่อยไหม หืมม ?” ยงกุกถามกับร่างโปร่งที่พึ่งเดินเข้ามา

“ก็..พอสมควรฮะ”

“มานั่งพักก่อนสิ”

“ฮะ” สิ้นเสียงตอบรับ เจโล่ก็ไปนั่งตรงที่ว่างข้างๆทันที ร่างสูงที่เห็นว่าเจโล่เหนื่อยก็เลยเอาแขนไปโอบรอบเอวไว้หลวมๆ เจโล่ขัดขืนเขาเล็กน้อย

“อ่ะ ฮยองฮะ จะทำอะไรน่ะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้านะฮะ” เจโล่พูดเบาๆแค่พอให้ได้ยินกันสองคน แล้วขยับตัวเล็กน้อย

“ก็เห็นไปสิ นั่งนิ่งๆ เด็กดื้อ” เสียงทุ้มต่ำที่ดูเหมือนขู่บังคับนั่น.. ยงกุกไม่พูดเปล่า แขนที่โอบเอวอยู่ก็กระชับแน่นขึ้น มืออีกข้างที่ว่างอยู่ก็จับหัวทุยๆของไอ่เด็กดื้อให้มาซบไหล่ของเขาแล้วลูบหัวสีฟ้านั่นอย่างเอ็นดู เจโล่จึงต้องทำตามอย่างขัดขืนไม่ได้

“เป็นไง สบายไหม”

“มันเบียดนิดหน่อยนะฮะ .. แต่ก็..รู้สึกดีจังฮะ”เจโล่พูดทั้งๆที่หลับตาอยู่ในท่านั้น มันเบียดก็จริง แต่เจโล่ก็สบายมากๆทีเดียว ได้พิงไหล่ ได้ซบไหล่

 

ตอนนี้เค้าทั้งสองคนใกล้ชิดกันมากขนาดไหนนะ..

 

“..ฟอด..”ยงกุกสูดดมความหอมจากกลุ่มผมสีฟ้านั้นอย่างรักใคร่ ทำไห้คนที่หลับพิงไหล่เขาอยู่สะดุ้งตื่น

“หอมจังนะ เด็กดื้อ..”

ส่งผลให้ใบหน้าของเจโล่ที่ซบไหล่เขาอยู่นั้นแดงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

“หึ”ร่างสูงจึงได้แต่ส่งเสียงลำคอพร้อมคลี่ยิ้มบางๆที่ไม่สามารถเห็นได้บ่อยๆ

“เหนียวตัวจัง เล่นเบียดทั้งๆที่พึ่งซ้อมเสร็จนี่ละน้า” เจโล่บ่นเบาๆแต่ร่างสูงดันได้ยิน

“บ่นอะไร ฮึ เจโล่ ??” ร่างสูงไม่พูดเปล่า ยังยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกทั้งสองสัมผัสกัน เจโล่สะดุ้ง จึงถอยใบหน้าออกห่างจากร่างสูง

“ปะ..เปล่าฮะ ผมแค่รู้สึกเหนียวตัว อยากอาบน้ำน่ะฮะ” ร่างบางตอบตะกุกตะกักด้วยความเขิน เพราะยิ่งถอยห่างเท่าไหร่ ยงกุกก็เขยิบเข้าใกล้ทั้น ตอนนี้จึงกลายเป็นว่าเจโล่ได้ลงไปนอนที่โซฟาโดยที่ไม่รู้ตัว ยงกุกที่หวังแกล้งอยู่แล้วจึงรีบขึ้นคร่อมร่างบางทันที

“จะรีบอาบไปไหน เมื่อกี๊ยังหอมอยู่เลยนะ^^” ร่างสูงพูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ยงกุมก้มลงไปสูดหอมความหอมจากแก้มขาวนั่นอีกครั้ง

..ฟอด..

“ตอนนี้ก็หอม”

“อ๊ะ ฮยองฮะ-//-” เจโล่ท้วงปรามยงกุกด้วยความเขิน

 

“ฮยองจะทำให้ผมเขินไปถึงไหนกันนะ”

“ก็เวลานายเขินแล้วน่ารักดีนี่ หน้าแดงเชียว ฮ่าๆ”

 

ล้อเลี้ยนผมเหรอ

“ฮยองอ่ะ ! วันหลังผมไม่มาหาแล้ว ! ผมจะเดินกลับห้องไปเลยแหละ! บู่-3-” ร่างบางบ่นงอนๆ เชิดหน้าทำปากจู๋ใส่

 

ปากอมชมพูนั่น..ใครจะทนไหว

..จุ๊บ.. ยงกุกก้มลงไปจุ๊บที่ปากชมพูนั่นด้วยความหมั่นเขี้ยว

“ก็ลองไม่มาหาสิ ”

..จุ๊บ..

“รู้ไหมว่าพี่ต้องการเราแค่ไหน”

..จุ๊บ..

“เวลาพี่เหนื่อยก็มีแต่เราเนี่ยแหละที่ทำให้พี่หายเหนื่อยได้”

ฉ่า -////-

“พี่รักนา..”ร่างสูงยังไม่ทันพูดจบ ร่างบางก็ผงกหัวขึ้นมาจูบที่ปากของร่างสูง จูบที่เนิ่นนานไม่มีการรุกล้ำใดๆ แต่ให้ความอบอุ่นแก่ทั้งสองยิ่งนัก

ยงกุกตะลึงเล็กน้อยไม่คิดว่าเด็กดื้อจะกล้าทำอะไรก่อน ร่างบางที่จูบเองอะไรเองก็หน้าแดงไปซะแล้ว

“ผมรู้ฮะ ว่าฮยองรักผม เพราะผมก็รักฮยองเหมือนกันฮะ”

“นายนี่น่ารักจัง อย่างนี้ต้องให้รางวัล^^”

พูดจบก็แนบริมฝีปากของตนไปกับริมฝีปากสีชมพูของร่างบาง ยงกุกส่งปลายลิ้นไปเลียที่ริมฝีปากรั้นเชิดนั่น แล้วแนบลงไปอีกครั้งก่อนจะส่งลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปากอุ่น เมื่อลิ้นของทั้งสองสัมผัสกัน เจโล่สะดุ้งเล็กน้อยเพราะร่างบางยังไม่ได้ทันตั้งตัวแต่ก็ไม่ได้รังเกียจอะไรเพียงแต่ไม่ประสีประสา ร่างสูงเกี่ยวกระหวัดลิ้นนั้นอย่างช่ำชองจนร่างบางครางออกมา

“อื้อ..”

ยงกุกให้เวลาเจโล่ได้หายใจโดยการการผละออกมา แล้วแนบริมฝีปากลงไปอีกครั้ง ครั้งนี้เจโล่เริ่มรู้ที่จะตอบสนอง ทั้งสองดูดดึงลิ้นกันไปมาด้วยความเร่าร้อน แขนของเจโล่ก็ยกขึ้นมาโอบรอบคอยงกุกไว้ บทจูบยังดำเนินต่อไปเรื่อยๆ น้ำใสๆไหลออกจากมุมปากของทั้งสอง จนร่างบางเริ่มประท้วงเพราะขาดอากาศหายใจนั่นล่ะ ร่างสูงจึงยอมผละออกมา

“แฮ่ก.. ”ร่างบางถึงกับเหนื่อยหอบเพราะรางวัลที่ร่างสูงมอบให้

ปากชมพูที่บวมเจ่อ.. แก้มแดงเหมือนเด็กน้อย กับร่างที่นอนหอบ..ทำให้ร่างสูงอดใจไม่ไหวลงไปกดซ้ำย้ำๆที่ริมฝีปากบวมเจ่อนั่นอีกหลายๆที

“ฮยอง พอได้แล้วฮะ-//-”

“ฮึ หอมแล้วยังหวานอีกด้วยนะ นายน่ะ”

ฉ่า -//////-

“เอ่อ ฮยองปล่อยผมได้แล้วฮะ จะไปอาบน้ำ”

“ให้พี่อาบให้มั้ย^^?”

“ไม่ต้องเลยฮะ ! ปล่อยได้แล้วนะฮะ” ร่างบางเริ่มหงุดหงิดเมื่อยงกุกไม่ปล่อยเขาสักที

“ขอพี่ดีๆสิ ไม่งั้นไม่ปล่อย จะอยู่ท่านี้จนกว่าไอ่พวกที่เหลือจะมานั่นแหละ”

..ทำไงดีล่ะ ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ ถ้าพวกที่เหลือมาเห็นเข้าต้องโดนล้อแน่เลย ร่างบางจึงต้อมยอมอ้อนพี่สักครั้ง

“ฮยองฮะ”

“หืมมม?”

“ผมอยากไปอาบน้ำฮะ ฮยองปล่อยผมน้า” ไม่พูดเปล่า เจโล่ก็เอาแขนมาคล้องคอร่างสูงแล้วแนบริมฝีปากกับร่างสูง โดยที่ไม่การรุกล้ำใดๆ

“นะฮะ นะฮะ..” เจโล่ส่งสายตาอ้อนวอนเต็มที่ เมื่อเห็นว่าร่างสูงยังไม่ยอมปล่อย ก็เอาจมูกไปสัมผัสกับจมูกของร่างสูงเบาๆแล้วคลอเคลียไปมา

“ฮึ เด็กดื้ออย่างนายกลายเป็นแมวน้อยได้ไงกันนะ” ร่างสูงพอใจกับท่าทีที่เจโล่อ้อนเขาแบบนั้น จึงยอมปล่อยแต่โดยดี

ร่างบางที่รู้ตัวว่าโดนปล่อยก็รีบกระเด้งตัวลุกออกจากโซฟาแล้วเดินไปที่ห้องอาบน้ำทันที แต่ร่างสูงที่ยังนั่งอยู่ที่โซฟาไม่วายจะตะโกนตามหลัง

“คืนนี้มานอนห้องพี่ด้วยนะ!!”

เมื่อได้ยินดังนั้นร่างบางจึงตะโกนกลับมาเช่นกัน

“พี่ก็มานอนห้องผมสิฮะ!!”

แล้วทิ้งรอยยิ้มยั่วยวนไว้ก่อนจะเดินออกจากห้องซ้อมไป

“ยั่วกันอย่างนี้ คืนนี้เสร็จแน่ไอ่เด็กดื้อ!”

The end. 

งงๆหน่อย แต่ก็รักนะ ^^

 

edit @ 28 Feb 2013 02:29:15 by De_raisin*

Comment

Comment:

Tweet